مشعل تئاتر فجر

پیرامون برگزاری تئاتر فجر استانی

تئاتر، نقشه ندارد، نشانه دارد. نقشه ندارد که بالا و پایین نداشته باشد، دور و نزدیک نداشته باشد، رنگ و لهجه نداشته باشد. نشانه دارد اما! نشانه دارد که راه باشد و رهنما باشد. نشانه دارد که به رسیدن امیدوار کند و ترجمه ی امید باشد. روشن ترین نشانه ی تئاتر امروز که راه و راهنماست جشنواره بین المللی تئاتر فجر است. تجربه ای مغتنم که سرد و گرم ‌تئاتر را چشیده است و مجال نوآفرینی و زادگاه بدایع و بدعت های تئاتر است. سال هاست مطالبه ی هنرمندان این هنر شریف، به اشتراک گذاشتن ظرفیت های فجر و توزیع تولیدات این رویداد در سراسر کشور است. اعتقاد فجر "تئاتر برای همه" است و به میمنت این نگاه و نگرش عام است که نمی توان این مطالبه را ممکن ننمود. مشعل فجر، اکنون به اعتماد و اعتقاد به راه افتاده است و حفظ این شعله ی فروزان، جز به هم صدایی و امداد، دست نمی دهد. اکنون آن نهال آرزو گل داده است. از نشانه های تئاتر، یکی هم این می تواند باشد که بی تعارف و دعوت، یا میزبان باشیم و یا به امیداری و امداد به میزبان سلام کنیم. امیدوارم دفاتر انجمن های نمایشی استان ها بی توجه به توزیع پایگاه های فجر استانی، به بهره مندی مخاطبان از این اتفاق بیندیشند و چنان چاره اندیشی کنند که عقب نشینی از این تصمیم و تسلیم، ناممکن شود. هفت استان به نشانه ی همه ایران، میزبان سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر خواهند بود. تلاش کنیم ترجمه ی این نشانه ی تئاتر باشیم و یادمان باشد: "دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش" اکنون نوبت ماست که در مقام پاسخ به اعتماد مدیران تئاتر فجر، سربلند باشیم. بیاموزیم و بیاموزانیم و نگران دریغی باشیم که بی توجه به این رخصت برای ما باقی خواهد گذاشت. مومنانه از ارج و منزلتی که دبیرخانه فجر سی و پنجم برای استان های میزبان قائل بوده است و خواهد بود سپاسگزارم و امیدوارم این اندیشه، همیشه باشد و آبرومندی تئاتر را بیش از پیش ممکن‌نماید. ارمغان بهداروند مدیر عامل انجمن هنرهای نمایشی ایران




مطالب مرتبط

پیشواز سی‌و‌چهارمین جشنواره تئاتر فجر

تحویل سال تئاتر
پیشواز سی‌و‌چهارمین جشنواره تئاتر فجر

تحویل سال تئاتر

ارمغان بهداروند مسئله این بود که امسال، «سال تئاتر» بود، سالی که باید رنگ و شکلی دیگر می‌داشت. سال تئاتر بود ...

|